зацянё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зацянё́ны зацянё́ная зацянё́нае зацянё́ныя
Р. зацянё́нага зацянё́най
зацянё́нае		 зацянё́нага зацянё́ных
Д. зацянё́наму зацянё́най зацянё́наму зацянё́ным
В. зацянё́ны
зацянё́нага		 зацянё́ную зацянё́нае зацянё́ныя
зацянё́ных
Т. зацянё́ным зацянё́най
зацянё́наю		 зацянё́ным зацянё́нымі
М. зацянё́ным зацянё́най зацянё́ным зацянё́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зацянё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зацянё́ны зацянё́ная зацянё́нае зацянё́ныя
Р. зацянё́нага зацянё́най
зацянё́нае		 зацянё́нага зацянё́ных
Д. зацянё́наму зацянё́най зацянё́наму зацянё́ным
В. зацянё́ны
зацянё́нага		 зацянё́ную зацянё́нае зацянё́ныя
зацянё́ных
Т. зацянё́ным зацянё́най
зацянё́наю		 зацянё́ным зацянё́нымі
М. зацянё́ным зацянё́най зацянё́ным зацянё́ных

Кароткая форма: зацянё́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зацянёны, см. заце́нены

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зацянёны,

гл. заценены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заце́нены і зацянёны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зацяніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)