захлісну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захлісну́ |
захліснё́м |
| 2-я ас. |
захлісне́ш |
захлісняце́ |
| 3-я ас. |
захлісне́ |
захлісну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
захлісну́ў |
захлісну́лі |
| ж. |
захлісну́ла |
| н. |
захлісну́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
захлісні́ |
захлісні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
захлісну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
захлісну́ць сов., прям., перен. захлестну́ть;
хва́ля ~ну́ла ло́дку — волна́ захлестну́ла ло́дку;
яго́ ра́дасць ~ну́ла — его́ ра́дость захлестну́ла
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
захлісну́ць, ‑не; зак., каго-што.
Узняўшыся, заліць (пра ваду, хвалі). Хваля захліснула лодку. // перан. Захапіць, авалодаць, паглынуць (пра пачуцці, падзеі і пад.). Я прамаўчаў, бо ўспамін захліснуў мяне, абудзіў невыразнае, забытае даўно пачуццё замілаванасці да таго цудоўнага дня. Асіпенка. У Марыны з новай сілай падступіла пад сэрца туга па дзецях, захліснула ўсю яе істоту. Шарахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захлі́стваць, ‑ае.
Незак. да захліснуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захлі́стваць несов., прям., перен. захлёстывать; см. захлісну́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
захлестну́ть сов.
1. (о волнах и т. п.) захлісну́ць; заплю́хнуць; залі́ць;
2. (верёвку и т. п.) зашмаргну́ць; (закинуть) закі́нуць;
3. перен. захлісну́ць; захапі́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)