зато́ркнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зато́ркну зато́ркнем
2-я ас. зато́ркнеш зато́ркнеце
3-я ас. зато́ркне зато́ркнуць
Прошлы час
м. зато́ркнуў зато́ркнулі
ж. зато́ркнула
н. зато́ркнула
Загадны лад
2-я ас. зато́ркні зато́ркніце
Дзеепрыслоўе
прош. час зато́ркнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зато́ркнуць сов., однокр., разг. заткну́ть, воткну́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зато́ркнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Разм. Тое, што і заткнуць. Заторкнуць газету за ручку дзвярэй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зато́ркваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заторкнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зато́ркнуты разг. заткну́тый, воткну́тый; см. зато́ркнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заткну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.

1. Закрыць якую‑н. адтуліну, засунуўшы ў яе што‑н.; заторкнуць. Заткнуць шчыліны мохам. Заткнуць вушы пальцамі. □ [Старая] заткнула пакуллем бутэльку і паставіла яе ў кут. Чыгрынаў. [Антон] заткнуў анучаю дзірку ў акне і агню не запальваў. Чорны. // Заціснуць (нос), каб не чуць дрэннага паху. Заткнуць нос.

2. Засунуць які‑н. прадмет за што‑н., куды‑н. Заткнуць сякеру за пояс. □ І не запхнуў, не заткнуў [дзядзька] пучок сена назад у вязку, панёс яго ў руцэ ў двор. Капыловіч.

•••

Заткнуць дзірку — ліквідаваць няхватку ў чым‑н., разлічыцца з даўгамі.

Заткнуць за пояс каго — перамагчы, перавысіць каго‑н. у чым‑н. Нават і зараз, нягледзячы на свае восемдзесят год, дзед Мікіта за пояс маладога заткне. Колас.

Заткнуць рот (горла, глотку) каму — прымусіць замаўчаць. — Чуеце, людзі добрыя, мне хоча рот заткнуць, каб я ні слова, ні паўслова. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)