заслу́хванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заслу́хванне
Р. заслу́хвання
Д. заслу́хванню
В. заслу́хванне
Т. заслу́хваннем
М. заслу́хванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заслу́хванне ср. заслу́шивание; см. заслу́хваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заслу́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заслухваць — заслухаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заслу́шание заслу́хванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заслухо́ўванне ср., см. заслу́хванне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)