заскры́гаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заскры́гаю заскры́гаем
2-я ас. заскры́гаеш заскры́гаеце
3-я ас. заскры́гае заскры́гаюць
Прошлы час
м. заскры́гаў заскры́галі
ж. заскры́гала
н. заскры́гала
Загадны лад
2-я ас. заскры́гай заскры́гайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заскры́гаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заскры́гаць сов., см. заскрыгата́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заскры́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць скрыгаць. // Скрыгануць некалькі разоў запар; праскрыгатаць. Заскрыгаў паручнік зубамі, збялеў. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заскрежета́ть сов. заскрыгата́ць, заскры́гаць, заскрыгіта́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проскрежета́ть сов. праскрыгата́ць, заскрыгата́ць, праскры́гаць, заскры́гаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)