зарумя́ніцца гл. румяніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зарумя́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зарумя́нюся зарумя́німся
2-я ас. зарумя́нішся зарумя́ніцеся
3-я ас. зарумя́ніцца зарумя́няцца
Прошлы час
м. зарумя́ніўся зарумя́ніліся
ж. зарумя́нілася
н. зарумя́нілася
Дзеепрыслоўе
прош. час зарумя́ніўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зарумя́ніцца сов. зарумя́ниться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарумя́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Зрабіцца румяным. Твар .. [Юзі] зарумяніўся ад работы, дыхаў здароўем. Бажко. // Запячыся, пакрыцца румянай скарынкай. Бульбіны зверху ўжо зарумяніліся і пачынаюць падгараць. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

румя́ніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; незак.

1. гл. румяніць.

2. Пакрывацца румянцам.

Шчокі румяняцца на марозе.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прапякаючыся, пакрывацца залаціста-карычневай скарынкай.

Пірог пачаў р.

|| зак. зарумя́ніцца, -нюся, -нішся, -ніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зарумя́ниться зарумя́ніцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарумя́ньвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да зарумяніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)