зараката́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заракачу́ зарако́чам
2-я ас. зарако́чаш зарако́чаце
3-я ас. зарако́ча зарако́чуць
Прошлы час
м. зараката́ў зараката́лі
ж. зараката́ла
н. зараката́ла
Загадны лад
2-я ас. заракачы́ заракачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час зараката́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зараката́ць сов. зарокота́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зараката́ць, ‑коча; зак.

Пачаць ракатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарокота́ть сов. зараката́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прараката́ць, ‑качу, ‑кочаш, ‑коча; зак.

1. Утварыць кароткі рокат, заракатаць. Блізка праракатаў аўтамат. Кулі ўпіліся ў яліну, пасыпалася кара. Ставер.

2. Ракатаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пророкота́ть сов.

1. (издать рокот) зараката́ць;

2. (некоторое время) прараката́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)