запы́рхаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запы́рхаю запы́рхаем
2-я ас. запы́рхаеш запы́рхаеце
3-я ас. запы́рхае запы́рхаюць
Прошлы час
м. запы́рхаў запы́рхалі
ж. запы́рхала
н. запы́рхала
Загадны лад
2-я ас. запы́рхай запы́рхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час запы́рхаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запы́рхаць I сов. запорха́ть

запы́рхаць II сов., прям., перен. зафы́ркать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запы́рхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць пырхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запорха́ть сов. запы́рхаць, залётаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зафы́ркать сов., разг.

1. (о животных) запы́рхаць; зафы́ркаць; зачмы́хаць;

2. перен. запы́рхаць; (выражая недовольство) зафы́ркаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)