запушы́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пу́шыць; -пу́шаны; зак., што.

Пра снег, іней: пакрыць тонкім пушыстым слоем.

Снег запушыў зямлю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запушы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запушу́ запу́шым
2-я ас. запу́шыш запу́шыце
3-я ас. запу́шыць запу́шаць
Прошлы час
м. запушы́ў запушы́лі
ж. запушы́ла
н. запушы́ла
Загадны лад
2-я ас. запушы́ запушы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час запушы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запушы́ць сов. запуши́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запушы́ць, ‑шыць; зак., што.

Пакрыць якую‑н. паверхню пушыстым слоем (пра мароз, снег і пад.). Падвойныя шыбы ў вокнах запушыў мароз. Пестрак. Дрэў бухматае голле Замяла, запушыла — Рунь зялёную ў полі Абрусам накрыла [зіма]. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запуши́ть сов. запушы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запу́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад запушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)