запанікава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; зак.

Пачаць панікаваць, упасці ў паніку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запанікава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запаніку́ю запаніку́ем
2-я ас. запаніку́еш запаніку́еце
3-я ас. запаніку́е запаніку́юць
Прошлы час
м. запанікава́ў запанікава́лі
ж. запанікава́ла
н. запанікава́ла
Загадны лад
2-я ас. запаніку́й запаніку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час запанікава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запанікава́ць сов. запаникова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запанікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак.

Пачаць панікаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запаникова́ть сов. запанікава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пахісну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся; зак.

1. Страціўшы раўнавагу, хіснуцца.

П. ад удару.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Стаць менш устойлівым, менш трывалым; сапсавацца, пагоршыцца.

Справы яго пахіснуліся.

Здароўе пахіснулася.

3. Запанікаваць, завагацца.

Вораг пахіснуўся і пачаў адступаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)