запаланя́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. запаланя́ю запаланя́ем
2-я ас. запаланя́еш запаланя́еце
3-я ас. запаланя́е запаланя́юць
Прошлы час
м. запаланя́ў запаланя́лі
ж. запаланя́ла
н. запаланя́ла
Загадны лад
2-я ас. запаланя́й запаланя́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час запаланя́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запаланя́ць несов.

1. брать в плен; пленя́ть;

2. перен. пленя́ть; см. запалані́ць 2;

3. разг. заполоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запаланя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да запаланіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запалане́ць, -ланю́, -ло́ніш, -ло́ніць; -ло́нены; зак.

1. каго-што. Узяць у палон; скарыць, пазбавіць незалежнасці.

З. народ.

З. сэрца дзяўчыны (перан.).

2. што. Заняць, запоўніць сабой якую-н. прастору.

Натоўп запаланіў увесь двор.

Трывога запаланіла ўсё нутро (перан.).

|| незак. запаланя́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заполоня́ть несов. запаланя́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)