заніжэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заніжэ́нне |
| Р. |
заніжэ́ння |
| Д. |
заніжэ́нню |
| В. |
заніжэ́нне |
| Т. |
заніжэ́ннем |
| М. |
заніжэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заніжэ́нне ср. заниже́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заніжэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. заніжаць — занізіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зані́зіць, -ніжу, -нізіш, -нізіць; -ніжаны; зак., што.
Занадта знізіць, панізіць.
З. патрабаванні.
З. расцэнкі.
|| незак. заніжа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. заніжэ́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заниже́ние заніжэ́нне, -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эфеме́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Кароткачасовы, недаўгавечны. Але гэты новы струмень у развіцці беларускай лексікі быў эфемерным. Гіст. лекс. бел. мовы. Гэты першы «палявы» этап работы пісьменніка мае ў сабе шмат імпрэсіўнасці, ён цякучы, зменлівы, эфемерны, тут непазбежны выпадковасці, суб’ектыўнае перабольшванне і заніжэнне. У. Калеснік. // Ненадзейны, нетрывалы. І нейкая эфемерная блізкасць нарадзілася між ім [Севярынам] і гэтай невядомай істотай. Караткевіч. // Уяўны, нерэальны. Эфемерныя мары. □ Я думаў, што гэта эфемернае прадпрыемства, якое разлічана на лёгкую і хуткую нажыву ўладальніка. «Полымя».
2. Спец. Які мае адносіны да эфемераў. Эфемерная расліннасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)