зано́шанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зано́шанасць
Р. зано́шанасці
Д. зано́шанасці
В. зано́шанасць
Т. зано́шанасцю
М. зано́шанасці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зано́шанасць ж. зано́шенность; зата́сканность, затрёпанность

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зано́шанасць, ‑і, ж.

Стан заношанага. На нарах стаяў чалавек у доўгай палескай сярмязе цёмна-карычневага колеру, парыжэўшай ад заношанасці. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зата́сканность

1. зацяга́насць, -ці ж.;

2. зано́шанасць, -ці ж.; см. зата́сканный;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)