заміні́раваць гл. мініраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заміні́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заміні́рую заміні́руем
2-я ас. заміні́руеш заміні́руеце
3-я ас. заміні́руе заміні́руюць
Прошлы час
м. заміні́раваў заміні́равалі
ж. заміні́равала
н. заміні́равала
Загадны лад
2-я ас. заміні́руй заміні́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час заміні́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заміні́раваць сов., воен. замини́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заміні́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Залежыць дзе‑н. міну (міны). Замініраваць дарогу. □ Падпольшчыкі забралі пісталеты, хутка замініравалі шафу, дзе хаваліся падробленыя дакументы, і выбеглі на вуліцу. Пятніцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міні́раваць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак. і незак., што.

Залажыць (закладваць) міны для ўзрыву чаго-н.

|| зак. таксама заміні́раваць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны.

|| наз. міні́раванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замини́ровать сов., воен. заміні́раваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)