замару́дзіць, -у́джу, -у́дзіш, -у́дзіць; -у́джаны; зак.

1. што. Зрабіць больш павольным, марудным.

З. крок.

2. што. Маруднымі дзеяннямі затрымаць што-н., з’яўленне чаго-н.

Надта з. выкананне пастановы.

3. без дап., з інф. або з чым. Затрымацца, прыпазніцца.

Знаёмы не замарудзіў прынесці кнігу.

З. з адказам на пісьмо.

|| незак. замару́джваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замару́дзіць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замару́джу замару́дзім
2-я ас. замару́дзіш замару́дзіце
3-я ас. замару́дзіць замару́дзяць
Прошлы час
м. замару́дзіў замару́дзілі
ж. замару́дзіла
н. замару́дзіла
Загадны лад
2-я ас. замару́дзь замару́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час замару́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замару́дзіць сов.

1. заме́длить;

з. тэмп — заме́длить темп;

2. (задержаться) заме́длить; заме́шкаться; завози́ться;

з. з выкана́ннем даручэ́ння — заме́длить с выполне́нием поруче́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замару́дзіць, ‑руджу, ‑рудзіш, ‑рудзіць; зак.

1. што. Зрабіць больш павольным, марудным, паменшыць скорасць чаго‑н. Замарудзіць крок. □ Цягнік якраз замарудзіў хаду каля паўстанка. Хадкевіч.

2. без дап., з інф. або з чым. (звычайна з адмоўем). Затрымацца, прыпазніцца. Калеснік канчаў насаджваць спіцы, і каваль не замарудзіў з нацяжкай шыны. Пальчэўскі. Сцёпа, вядома, не замарудзіў прынесці кніжку, чым яшчэ больш узрадаваў дзядзьку Мікалая. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замару́джаны заме́дленный; см. замару́дзіць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заме́шкаться сов., разг. замару́дзіць, заба́віцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замару́джваць несов. замедля́ть; см. замару́дзіць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замару́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да замарудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замару́джанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. замарудзіць і стан паводле знач. дзеясл. замарудзіцца. Замаруджанне тэмпаў. Замаруджанне руху.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымару́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Разм. Трохі замарудзіць, запаволіць. Каля старой антонаўкі, на якой маршчынілася кара, Антось прымарудзіў крок. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)