замака́ць гл. замокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замака́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замака́ю замака́ем
2-я ас. замака́еш замака́еце
3-я ас. замака́е замака́юць
Прошлы час
м. замака́ў замака́лі
ж. замака́ла
н. замака́ла
Загадны лад
2-я ас. замака́й замака́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час замака́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замака́ць несов., в разн. знач. замока́ть; см. замо́кнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замака́ць, ‑ае.

Незак. да замокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замо́кнуць, -ну, -неш, -не; замо́к, -кла; -ні; зак.

1. Стаць мокрым, намокнуць.

Сена замокла.

Запалкі замоклі.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Набрыняўшы ад вільгаці, перастаць цячы.

Бочка замокла.

|| незак. замака́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замока́ть несов. замака́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)