залячы́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ле́чыцца; зак. (разм.).

Зажыць у выніку лячэння.

Рана хутка залячылася.

|| незак. зале́чвацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

залячы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. залячу́ся зале́чымся
2-я ас. зале́чышся зале́чыцеся
3-я ас. зале́чыцца зале́чацца
Прошлы час
м. залячы́ўся залячы́ліся
ж. залячы́лася
н. залячы́лася
Загадны лад
2-я ас. залячы́ся залячы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час залячы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

залячы́цца сов. залечи́ться;

~чы́лася ра́на — залечи́лась ра́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залячы́цца, ‑лечыцца; зак.

Разм. Зажыць, загаіцца ў выніку лячэння. Рана хутка залячылася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зале́чвацца гл. залячыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зале́чвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да залячыцца.

2. Зал. да залечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазале́чвацца, ‑аюцца; зак.

Разм. Залячыцца, загаіцца — пра ўсё, многае. Раны пазалечваліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залечи́ться залячы́цца, мног. пазале́чвацца; (о ране, язве) загаі́цца, мног. пазаго́йвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зале́чвацца несов.

1. зале́чиваться; см. залячы́цца;

2. страд. зале́чиваться; заживля́ться; см. зале́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)