зале́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зале́чванне
Р. зале́чвання
Д. зале́чванню
В. зале́чванне
Т. зале́чваннем
М. зале́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зале́чванне ср. зале́чивание; заживле́ние; см. зале́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зале́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. залечваць — залячыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зале́чивание зале́чванне, -ння ср.; (раны, язвы) заго́йванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)