закіслі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закіслю́ закі́слім
2-я ас. закі́сліш закі́сліце
3-я ас. закі́сліць закі́сляць
Прошлы час
м. закіслі́ў закіслі́лі
ж. закіслі́ла
н. закіслі́ла
Загадны лад
2-я ас. закіслі́ закіслі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час закіслі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закіслі́ць сов. закисли́ть;

з. гле́бу — закисли́ть по́чву

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закіслі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Зрабіць кіслым або кіславатым, дабавіўшы кіслаты. Закісліць варыва рашчынай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закисли́ть сов. закіслі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закісля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да закісліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закі́слены закислённый; см. закі́сліць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закісля́ць несов. закисля́ть; см. закіслі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)