закуда́хтаць сов. закуда́хтать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закуда́хтаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закуда́хчу закуда́хчам
2-я ас. закуда́хчаш закуда́хчаце
3-я ас. закуда́хча закуда́хчуць
Прошлы час
м. закуда́хтаў закуда́хталі
ж. закуда́хтала
н. закуда́хтала
Дзеепрыслоўе
прош. час закуда́хтаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закуда́хтаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закуда́хтаю закуда́хтаем
2-я ас. закуда́хтаеш закуда́хтаеце
3-я ас. закуда́хтае закуда́хтаюць
Прошлы час
м. закуда́хтаў закуда́хталі
ж. закуда́хтала
н. закуда́хтала
Дзеепрыслоўе
прош. час закуда́хтаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закуда́хтаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць кудахтаць. // Пракудахтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закуда́хтать сов. закуда́хтаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прокуда́хтать сов.

1. закуда́хтаць;

2. (некоторое время) пракуда́хтаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)