заква́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заква́каю заква́каем
2-я ас. заква́каеш заква́каеце
3-я ас. заква́кае заква́каюць
Прошлы час
м. заква́каў заква́калі
ж. заква́кала
н. заква́кала
Загадны лад
2-я ас. заква́кай заква́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заква́каўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заква́каць сов. заква́кать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заква́каць і закво́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць квакаць, квокаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заква́кать сов. заква́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закво́каць,

гл. заквакаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закво́каць сов., см. заква́каць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)