закалы́хванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. закалы́хванне
Р. закалы́хвання
Д. закалы́хванню
В. закалы́хванне
Т. закалы́хваннем
М. закалы́хванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закалы́хванне ср. ука́чивание, зака́чивание, баю́канье, убаю́кивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закалы́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закалыхваць — закалыхаць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зака́чивание​I закалы́хванне, -ння ср.; см. зака́чивать​I 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

убаю́кивание

1. укалы́хванне, -ння ср.; закалы́хванне, -ння ср., люля́нне, -ння ср.;

2. перен. заспако́йванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

баю́канье

1. (укачивание) закалы́хванне, -ння ср.; калыха́нне, -ння ср.; люля́нне, -ння ср.;

2. перен. заспако́йванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)