за́йшлы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. за́йшлы за́йшлая за́йшлае за́йшлыя
Р. за́йшлага за́йшлай
за́йшлае		 за́йшлага за́йшлых
Д. за́йшламу за́йшлай за́йшламу за́йшлым
В. за́йшлы (неадуш.)
за́йшлага (адуш.)		 за́йшлую за́йшлае за́йшлыя (неадуш.)
за́йшлых (адуш.)
Т. за́йшлым за́йшлай
за́йшлаю		 за́йшлым за́йшлымі
М. за́йшлым за́йшлай за́йшлым за́йшлых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

за́йшлы обл. захо́жий;

з. чалаве́к — захо́жий челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

за́йшлы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які зайшоў мімаходам з чужых месц; нетутэйшы. Зайшлы чалавек. / у знач. наз. за́йшлы, ‑ага, м. Джульбарс апраўдваў наш давер: унушальны рост і загадзя натапыраная поўсць загрыўка рабілі незвычайны эфект: зайшлы спыняўся і ўжо не лез на ражон. Масарэнка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)