загра́злы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загра́злы |
загра́злая |
загра́злае |
загра́злыя |
| Р. |
загра́злага |
загра́злай
загра́злае |
загра́злага |
загра́злых |
| Д. |
загра́зламу |
загра́злай |
загра́зламу |
загра́злым |
| В. |
загра́злы (неадуш.)
загра́злага (адуш.) |
загра́злую |
загра́злае |
загра́злыя (неадуш.)
загра́злых (адуш.) |
| Т. |
загра́злым |
загра́злай
загра́злаю |
загра́злым |
загра́злымі |
| М. |
загра́злым |
загра́злай |
загра́злым |
загра́злых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
загра́злы
1. завя́зший, погря́зший; загря́зший;
2. перен. завя́зший; погря́зший;
1, 2 см. загра́знуць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загра́злы, ‑ая, ‑ае.
Які засеў, завяз у гразі. Дождж сячэ ў палях загразлыя падводы. Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)