загні́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загнію́ |
загніё́м |
| 2-я ас. |
загніе́ш |
загніяце́ |
| 3-я ас. |
загніе́ |
загнію́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
загні́ў |
загнілі́ |
| ж. |
загніла́ |
| н. |
загніло́ |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
загні́й |
загні́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
загні́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
загні́ць сов., прям., перен., см. загні́сці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падгні́сці, ‑гніе; зак.
1. Згніць знізу, у ніжняй частцы. Дрэва падгніло. □ Падгніе, упадзе слуп — паваліцца і ўвесь плот. Карпаў.
2. Крыху, злёгку загніць. Яблык падгніў. □ Падлога падгніла, і дошкі хістаюцца пад нагамі. Колас. // перан. Прыйсці ў заняпад, вырадзіцца. Капіталістычны свет падгніў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)