заглуха́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заглуха́е заглуха́юць
Прошлы час
м. заглуха́ў заглуха́лі
ж. заглуха́ла
н. заглуха́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заглуха́ць несов., в разн. знач. гло́хнуть; см. заглу́хнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заглуха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заглухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)