заво́йкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заво́йкаю |
заво́йкаем |
| 2-я ас. |
заво́йкаеш |
заво́йкаеце |
| 3-я ас. |
заво́йкае |
заво́йкаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
заво́йкаў |
заво́йкалі |
| ж. |
заво́йкала |
| н. |
заво́йкала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
заво́йкай |
заво́йкайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
заво́йкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
заво́йкаць сов., разг. зао́хать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заво́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць войкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зао́хать сов., разг. заво́хкаць, заво́йкаць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)