заве́дзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заве́дзены заве́дзеная заве́дзенае заве́дзеныя
Р. заве́дзенага заве́дзенай
заве́дзенае		 заве́дзенага заве́дзеных
Д. заве́дзенаму заве́дзенай заве́дзенаму заве́дзеным
В. заве́дзены (неадуш.)
заве́дзенага (адуш.)		 заве́дзеную заве́дзенае заве́дзеныя (неадуш.)
заве́дзеных (адуш.)
Т. заве́дзеным заве́дзенай
заве́дзенаю		 заве́дзеным заве́дзенымі
М. заве́дзеным заве́дзенай заве́дзеным заве́дзеных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заве́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заве́дзены заве́дзеная заве́дзенае заве́дзеныя
Р. заве́дзенага заве́дзенай
заве́дзенае		 заве́дзенага заве́дзеных
Д. заве́дзенаму заве́дзенай заве́дзенаму заве́дзеным
В. заве́дзены (неадуш.)
заве́дзенага (адуш.)		 заве́дзеную заве́дзенае заве́дзеныя (неадуш.)
заве́дзеных (адуш.)
Т. заве́дзеным заве́дзенай
заве́дзенаю		 заве́дзеным заве́дзенымі
М. заве́дзеным заве́дзенай заве́дзеным заве́дзеных

Кароткая форма: заве́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заве́дзены

1. прич. заведённый; отведённый, сведённый, уведённый;

2. прич. заведённый, введённый; насаждённый;

1-2 см. заве́сці 1, 5;

3. прил. при́нятый;

з. пара́дак — при́нятый поря́док;

◊ як з. — как заведённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заве́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад завесці.

•••

Як заведзеная машына гл. машына.

Як заведзены — без перапынку, без затрымкі (гаварыць, рабіць што‑н.). Лазар гаворыць, як заведзены, і развязвае кайстру. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заведённый заве́дзены;

◊

как (то́чно, сло́вно) заведённый (заведённая маши́на) як (бы́ццам, ні́бы) заве́дзены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завлечённый

1. уця́гнуты; заве́дзены;

2. зава́блены, прыва́блены; спаку́шаны; см. завле́чь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насаждённый

1. наса́джаны;

2. перен. наса́джаны; укаранёны; заве́дзены, уве́дзены; пашы́раны, распаўсю́джаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уведённый

1. паве́дзены; выв́едзены; адве́дзены; заве́дзены; зве́дзены;

2. (похищенный) укра́дзены; зве́дзены; адбі́ты; см. увести́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыго́рблены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыгорбіць.

2. у знач. прым. Згорблены, ссутулены (ад старасці, немачы); крыху сагнуты. Па высокай прыгорбленай постаці прафесар Галынскі адразу пазнаў Ягуплу. Галавач. Жылісты, прыгорблены, .. [сын], як заведзены, кружыўся на падворку, мільгаў палатнянымі штанамі. Ракітны. На [біле] свайго воза сядзеў мужчына з тоўстым, трохі прыгорбленым носам. Арочка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отведённый

1. заве́дзены;

2. адве́дзены;

3. адве́дзены; адхі́лены;

4. адхі́лены, адве́дзены;

5. адве́дзены;

6. адве́дзены; см. отвести́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)