забрако́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забрако́ўваю |
забрако́ўваем |
| 2-я ас. |
забрако́ўваеш |
забрако́ўваеце |
| 3-я ас. |
забрако́ўвае |
забрако́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
забрако́ўваў |
забрако́ўвалі |
| ж. |
забрако́ўвала |
| н. |
забрако́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
забрако́ўвай |
забрако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
забрако́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
забрако́ўваць несов. забрако́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забрако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да забракаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забраковыва́ть несов. забрако́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забрако́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да забракоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)