забо́ўтаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забо́ўтаю |
забо́ўтаем |
| 2-я ас. |
забо́ўтаеш |
забо́ўтаеце |
| 3-я ас. |
забо́ўтае |
забо́ўтаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
забо́ўтаў |
забо́ўталі |
| ж. |
забо́ўтала |
| н. |
забо́ўтала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
забо́ўтай |
забо́ўтайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
забо́ўтаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
забо́ўтаць сов.
1. (о жидкости) нача́ть болта́ться, заплеска́ться;
вада́ ~тала ў збане́ — вода́ начала́ болта́ться (заплеска́лась) в кувши́не;
2. (начать мешать чем-л. жидкость) нача́ть болта́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забо́ўтаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць боўтаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)