заблы́тванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заблы́тванне
Р. заблы́твання
Д. заблы́тванню
В. заблы́тванне
Т. заблы́тваннем
М. заблы́тванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заблы́тванне ср. запу́тывание; впу́тывание; см. заблы́тваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заблы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заблытваць — заблытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запу́тывание заблы́тванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заме́шивание​II заме́шванне, -ння ср., уме́шванне, -ння ср.; заблы́тванне, -ння ср., ублы́тванне, -ння ср.; см. заме́шивать​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)