жанчы́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. жанчы́нка жанчы́нкі
Р. жанчы́нкі жанчы́нак
Д. жанчы́нцы жанчы́нкам
В. жанчы́нку жанчы́нак
Т. жанчы́нкай
жанчы́нкаю		 жанчы́нкамі
М. жанчы́нцы жанчы́нках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бабёнка прост. ба́бка, -кі ж., жанчы́нка, -кі ж., маладзі́ца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)