ерэты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ерэты́чны |
ерэты́чная |
ерэты́чнае |
ерэты́чныя |
| Р. |
ерэты́чнага |
ерэты́чнай ерэты́чнае |
ерэты́чнага |
ерэты́чных |
| Д. |
ерэты́чнаму |
ерэты́чнай |
ерэты́чнаму |
ерэты́чным |
| В. |
ерэты́чны (неадуш.) ерэты́чнага (адуш.) |
ерэты́чную |
ерэты́чнае |
ерэты́чныя (неадуш.) ерэты́чных (адуш.) |
| Т. |
ерэты́чным |
ерэты́чнай ерэты́чнаю |
ерэты́чным |
ерэты́чнымі |
| М. |
ерэты́чным |
ерэты́чнай |
ерэты́чным |
ерэты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ерэты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ерасі. Ерэтычныя думкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
е́рась, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.
1. У рэлігіі: адступленне ад афіцыйных царкоўных догмаў.
Барацьба з ерассю.
2. перан. Бязглуздзіца, лухта (разм.).
Несці е.
|| прым. ерэты́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ерэты́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Паслядоўнік ерасі (у 1 знач.).
|| ж. ерэты́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
|| прым. ерэты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)