дэ́цыма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́цыма дэ́цымы
Р. дэ́цымы дэ́цым
Д. дэ́цыме дэ́цымам
В. дэ́цыму дэ́цымы
Т. дэ́цымай
дэ́цымаю		 дэ́цымамі
М. дэ́цыме дэ́цымах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэ́цыма ж., муз. де́цима

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэ́цыма, ‑ы, ж.

1. Інтэрвал паміж першай і дзесятай ступенямі дыятанічнай гамы. // Дзесятая ступень дыятанічнай гамы.

2. Страфа з дзесяці радкоў.

[Ад лац. decima — дзесятая.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

де́цима муз. дэ́цыма, -мы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)