дэпартава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак. і незак., каго (што).

Выгнаць (выганяць), выдаліць (выдаляць) з краіны.

Д. супрацоўніка пасольства.

|| наз. дэпарта́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэпартава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэпарту́ю дэпарту́ем
2-я ас. дэпарту́еш дэпарту́еце
3-я ас. дэпарту́е дэпарту́юць
Прошлы час
м. дэпартава́ў дэпартава́лі
ж. дэпартава́ла
н. дэпартава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэпарту́ючы

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)