дэкатро́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэкатро́н |
дэкатро́ны |
| Р. |
дэкатро́на |
дэкатро́наў |
| Д. |
дэкатро́ну |
дэкатро́нам |
| В. |
дэкатро́н |
дэкатро́ны |
| Т. |
дэкатро́нам |
дэкатро́намі |
| М. |
дэкатро́не |
дэкатро́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэкатро́н м., тех. декатро́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
декатро́н техн. дэкатро́н, -на м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)