дэкато́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дэкато́на дэкато́ны
Р. дэкато́ны дэкато́н
Д. дэкато́не дэкато́нам
В. дэкато́ну дэкато́ны
Т. дэкато́най
дэкато́наю		 дэкато́намі
М. дэкато́не дэкато́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэкато́на ж. декато́нна

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэка...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач. дзесяць, напр.: дэкаграм, дэкалітр, дэкатона.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

декато́нна дэкато́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)