дыпло́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыпло́ід |
дыпло́іды |
| Р. |
дыпло́іда |
дыпло́ідаў |
| Д. |
дыпло́іду |
дыпло́ідам |
| В. |
дыпло́ід |
дыпло́іды |
| Т. |
дыпло́ідам |
дыпло́ідамі |
| М. |
дыпло́ідзе |
дыпло́ідах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыпло́ід м., спец. дипло́ид
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дипло́ид спец. дыпло́ід, -да м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)