дывізі́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дывізі́йны |
дывізі́йная |
дывізі́йнае |
дывізі́йныя |
| Р. |
дывізі́йнага |
дывізі́йнай
дывізі́йнае |
дывізі́йнага |
дывізі́йных |
| Д. |
дывізі́йнаму |
дывізі́йнай |
дывізі́йнаму |
дывізі́йным |
| В. |
дывізі́йны (неадуш.)
дывізі́йнага (адуш.) |
дывізі́йную |
дывізі́йнае |
дывізі́йныя (неадуш.)
дывізі́йных (адуш.) |
| Т. |
дывізі́йным |
дывізі́йнай
дывізі́йнаю |
дывізі́йным |
дывізі́йнымі |
| М. |
дывізі́йным |
дывізі́йнай |
дывізі́йным |
дывізі́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дывізі́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дывізіі. Лістоўкі заклікалі салдат арганізоўваць ротныя, батальённыя, палкавыя дывізійныя камітэты. «Весці».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыві́зія, -і, мн. -і, -зій, ж.
1. Асноўнае тактычнае злучэнне ў розных відах узброеных сіл.
Стралковая д.
Танкавая д.
Авіяцыйная д.
2. Вышэйшае злучэнне ваенных караблёў аднаго або некалькіх класаў.
|| прым. дывізі́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)