ды́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ды́ба | ды́бы | |
| ды́бы | ды́б | |
| ды́бе | ды́бам | |
| ды́бу | ды́бы | |
ды́баю |
ды́бамі | |
| ды́бе | ды́бах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ды́баць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ды́баю | ды́баем | |
| ды́баеш | ды́баеце | |
| ды́бае | ды́баюць | |
| Прошлы час | ||
| ды́баў | ды́балі | |
| ды́бала | ||
| ды́бала | ||
| Загадны лад | ||
| ды́байце | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| ды́баючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)