дрэвары́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дрэвары́т |
дрэвары́ты |
| Р. |
дрэвары́та |
дрэвары́таў |
| Д. |
дрэвары́ту |
дрэвары́там |
| В. |
дрэвары́т |
дрэвары́ты |
| Т. |
дрэвары́там |
дрэвары́тамі |
| М. |
дрэвары́це |
дрэвары́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дрэвары́т м., уст. гравю́ра на де́реве
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гравю́ра гравю́ра, -ры ж.; (о гравюре на дереве — ещё) дрэвары́т, -ту м.; (о гравюре на меди — ещё) медзяры́т, -ту м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)