дры́ліх

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дры́ліх дры́ліхі
Р. дры́ліху дры́ліхаў
Д. дры́ліху дры́ліхам
В. дры́ліх дры́ліхі
Т. дры́ліхам дры́ліхамі
М. дры́ліху дры́ліхах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дры́ліх ’цік (тканіна)’ (Нас., Касп.). Паводле Кюнэ (51), запазычанне з польск. drelich ’тс’ (а гэта з ням. Drellich ’тс’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)