дру́зласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дру́зласць
Р. дру́зласці
Д. дру́зласці
В. дру́зласць
Т. дру́зласцю
М. дру́зласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дру́зласць ж. дря́блость; ры́хлость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дру́зласць, ‑і, ж.

Уласцівасць друзлага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дру́злы, -ая, -ае.

Пазбаўлены пругкасці, рыхлы, вялы.

Друзлыя мышцы.

Друзлае цела.

|| наз. дру́зласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дря́блость дру́зласць, -ці ж.; вя́ласць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́хлость

1. ры́хласць, -ці ж.;

2. перен. дру́зласць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)