другі́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й
друго́е		 друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. другі́
друго́га		 другу́ю друго́е другі́я
Т. другі́м друго́й
друго́ю		 другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

другі́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й
друго́е		 друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. другі́
друго́га		 другу́ю друго́е другі́я
Т. другі́м друго́й
друго́ю		 другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узаемаабумо́ўленасць, -і, ж.

Узаемная абумоўленасць; уплыў адных з’яў на другія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

другі́

займеннік, азначальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. друго́га (адуш.)
другі́ (неадуш.)		 другу́ю друго́га другі́х
другі́я
Т. другі́м друго́й другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

другі́

лічэбнік, парадкавы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. другі́ друга́я друго́е другі́я
Р. друго́га друго́й
друго́е		 друго́га другі́х
Д. друго́му друго́й друго́му другі́м
В. друго́га (адуш.)
другі́ (неадуш.)		 другу́ю друго́е другі́х (адуш.)
другі́я (неадуш.)
Т. другі́м друго́й
друго́ю		 другі́м другі́мі
М. другі́м друго́й другі́м другі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рознаспрага́льны, -ая, -ае.

У граматыцы: такі, які ўтварае адны формы па першым спражэнні, а другія — па другім (пра дзеясловы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ад’е́здзіцца, -е́зджуся, -е́здзішся, -е́здзіцца; зак. (разм.).

Тое, што і ад’ездзіць (у 2 знач.).

Мы ўжо ад’ездзіліся, няхай цяпер другія ездзяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трансфарма́тар², -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Акцёр, які іграе некалькі роляў папераменна, хутка мяняючы касцюмы, грым і пад.

2. Фокуснік, які стварае аптычныя ілюзіі ператварэння адных прадметаў у другія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аднаве́рац, ‑рца, м.

Чалавек той жа веры, што і другі або другія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Дубэ́льты ’другія рамы’ (БРС, Сцяшк., Жд. 2). Запазычанне з польск. мовы (dubelt ’удвая’; аб паходжанні гл. пад ду́бальт).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)