драўля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. драўля́ны драўля́ная драўля́нае драўля́ныя
Р. драўля́нага драўля́най
драўля́нае		 драўля́нага драўля́ных
Д. драўля́наму драўля́най драўля́наму драўля́ным
В. драўля́ны (неадуш.)
драўля́нага (адуш.)		 драўля́ную драўля́нае драўля́ныя (неадуш.)
драўля́ных (адуш.)
Т. драўля́ным драўля́най
драўля́наю		 драўля́ным драўля́нымі
М. драўля́ным драўля́най драўля́ным драўля́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ка́менна-драўля́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́менна-драўля́ны ка́менна-драўля́ная ка́менна-драўля́нае ка́менна-драўля́ныя
Р. ка́менна-драўля́нага ка́менна-драўля́най
ка́менна-драўля́нае		 ка́менна-драўля́нага ка́менна-драўля́ных
Д. ка́менна-драўля́наму ка́менна-драўля́най ка́менна-драўля́наму ка́менна-драўля́ным
В. ка́менна-драўля́ны (неадуш.)
ка́менна-драўля́нага (адуш.)		 ка́менна-драўля́ную ка́менна-драўля́нае ка́менна-драўля́ныя (неадуш.)
ка́менна-драўля́ных (адуш.)
Т. ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́най
ка́менна-драўля́наю		 ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́нымі
М. ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́най ка́менна-драўля́ным ка́менна-драўля́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

струг², -а, мн. стру́гі, -аў, м. (уст.).

Рачное драўлянае пласкадоннае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пілаві́нне, -я, н., зб.

Адходы пры пілаванні, апілкі.

Драўлянае, металічнае п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гале́ра, -ы, мн. -ы, -ле́р, ж. (гіст.).

Вялікае драўлянае мнагавёсельнае мнагавёславае судна.

|| прым. гале́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бара́к, -а, мн. -і, -аў, м.

Лёгкае драўлянае збудаванне для часовага жылля.

Жыць у бараках.

|| прым. бара́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трэшко́ут, ‑а, М ‑коўце, м.

Невялікае драўлянае бяспалубнае рачное судна.

[Гал. trekschuit.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гале́ра, ‑ы, ж.

Вялікае драўлянае мнагавёсельнае ваеннае судна (да пачатку 19 ст.).

[Іт. galera.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

качу́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

1. Драўлянае кола, якое качаюць дзеля забавы.

2. Драўляны прадмет цыліндрычнай формы, з дапамогай якога ставяць у печ і вымаюць з печы вялікія чыгуны.

|| прым. качу́лачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́жаўціць, ‑жаўчу, ‑жаўціш, ‑жаўціць; зак., што.

Разм. Пафарбаваць у жоўты колер, нацерці што‑н. драўлянае да жаўцізны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)