драко́навы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
драко́навы |
драко́навая |
драко́навае |
драко́навыя |
| Р. |
драко́навага |
драко́навай драко́навае |
драко́навага |
драко́навых |
| Д. |
драко́наваму |
драко́навай |
драко́наваму |
драко́навым |
| В. |
драко́навы драко́навага |
драко́навую |
драко́навае |
драко́навыя драко́навых |
| Т. |
драко́навым |
драко́навай драко́наваю |
драко́навым |
драко́навымі |
| М. |
драко́навым |
драко́навай |
драко́навым |
драко́навых |
Іншыя варыянты:
драко́наў.
Крыніцы:
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
драко́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Казачнае страшыдла ў выглядзе крылатага змея, які дыхае агнём, пажырае людзей і жывёлу.
2. Вялікая яшчарка сямейства агамавых, што жыве ў некаторых трапічных краінах на дрэвах.
|| прым. драко́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
драко́наў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
драко́наў |
драко́нава |
драко́нава |
драко́навы |
| Р. |
драко́навага |
драко́навай драко́навае |
драко́навага |
драко́навых |
| Д. |
драко́наваму |
драко́навай |
драко́наваму |
драко́навым |
| В. |
драко́наў (неадуш.) драко́навага (адуш.) |
драко́наву |
драко́нава |
драко́навы (неадуш.) драко́навых (адуш.) |
| Т. |
драко́навым |
драко́навай драко́наваю |
драко́навым |
драко́навымі |
| М. |
драко́навым |
драко́навай |
драко́навым |
драко́навых |
Іншыя варыянты:
драко́навы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Драко́новы го́ры Драко́навы го́ры.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)