до́бранька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́бранька - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

до́бранька нареч., разг.

1. (выражение согласия, одобрения) ла́дно; о́чень хорошо́;

2. хороше́нько

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

до́бранька,

1. Прысл. да добранькі (у 1 знач.).

2. безас. у знач. вык., каму. Пра адчуванне поўнай унутранай задаволенасці ад чаго‑н. Невыказнае .. [замілаванне] разлілося па ўсёй істоце, і дзяўчыне стала добранька-добранька. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)