доба́вить сов.

1. даба́віць; прыба́віць;

2. (сказать или написать в дополнение) дада́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падба́віць сов. подба́вить, доба́вить, приба́вить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

доба́вленный

1. даба́ўлены; прыба́ўлены;

2. дада́дзены; см. доба́вить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Даба́віць ’дабавіць’. Рус. доба́вить, укр. доба́вити. Параўн. далей балг. доба́вя, доба́вям ’дабаўляць’, макед. добави, серб.-харв. до̀бавити ’дастаць, дабыць’, славен. dobáviti. Прасл. *dobaviti (*do‑baviti). Гл. Трубачоў, Эт. сл., 5, 39. Як відаць з агляду форм, гэтага слова няма ў зах.-слав. мовах, таму яго можна лічыць дыялектным праславянскім. Шанскі (1, Д, Е, Ж, 144–145) ідзе яшчэ далей і лічыць доба́вить (а таксама ўкр. доба́вити і бел. даба́віць) уласна рус. словам (resp. усх.-слав.?).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

даба́віць сов. доба́вить, приба́вить; (в небольшом количестве — ещё) подба́вить;

д. два́ццаць капе́ек — доба́вить (приба́вить) два́дцать копе́ек;

д. со́лі ў суп — приба́вить (подба́вить) со́ли в суп

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надда́ць сов., разг. (прибавить что-л. к тому, что уже было раньше) доба́вить, приба́вить, надда́ть;

н. па́ры — приба́вить (доба́вить, надда́ть) па́ру;

н. кро́ку — приба́вить ша́гу;

н. ху́ткасці (ско́расці) — приба́вить ско́рость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыду́маць сов.

1. приду́мать;

2. (солгать) приду́мать, вы́думать, сочини́ть, измы́слить;

3. (добавить вымышленное) примы́слить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысма́кі ед. нет

1. ла́комства; сла́сти; разносо́лы;

2. припра́ва ж.;

даба́віць ~каў — доба́вить припра́в

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дава́жыць сов.

1. (окончить взвешивание чего-л.) дове́сить;

2. (добавить до определённого веса) дове́сить, приве́сить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подвяза́ть сов.

1. падвяза́ць, мног. пападвя́зваць;

2. (подпоясать) падпераза́ць, мног. пападпяра́зваць;

3. (добавить вязанием) падрабі́ць, падвяза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)