дзяржа́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяржа́ўны |
дзяржа́ўная |
дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўныя |
| Р. |
дзяржа́ўнага |
дзяржа́ўнай дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўнага |
дзяржа́ўных |
| Д. |
дзяржа́ўнаму |
дзяржа́ўнай |
дзяржа́ўнаму |
дзяржа́ўным |
| В. |
дзяржа́ўны (неадуш.) дзяржа́ўнага (адуш.) |
дзяржа́ўную |
дзяржа́ўнае |
дзяржа́ўныя (неадуш.) дзяржа́ўных (адуш.) |
| Т. |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнай дзяржа́ўнаю |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнымі |
| М. |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўнай |
дзяржа́ўным |
дзяржа́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абсентэі́зм, -у, м. (кніжн.).
Ухіленне выбаршчыкаў ад удзелу ў выбарах у дзяржаўныя органы.
|| прым. абсентэі́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
накапле́нне, -я, н.
1. гл. накапіць.
2. мн. -і, -яў. Тое, што накоплена; капітал, зберажэнні.
Дзяржаўныя накапленні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
афіцыйна-дзяржаўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
афіцыйна-дзяржаўны |
афіцыйна-дзяржаўная |
афіцыйна-дзяржаўнае |
афіцыйна-дзяржаўныя |
| Р. |
афіцыйна-дзяржаўнага |
афіцыйна-дзяржаўнай афіцыйна-дзяржаўнае |
афіцыйна-дзяржаўнага |
афіцыйна-дзяржаўных |
| Д. |
афіцыйна-дзяржаўнаму |
афіцыйна-дзяржаўнай |
афіцыйна-дзяржаўнаму |
афіцыйна-дзяржаўным |
| В. |
афіцыйна-дзяржаўны афіцыйна-дзяржаўнага |
афіцыйна-дзяржаўную |
афіцыйна-дзяржаўнае |
афіцыйна-дзяржаўныя |
| Т. |
афіцыйна-дзяржаўным |
афіцыйна-дзяржаўнай афіцыйна-дзяржаўнаю |
афіцыйна-дзяржаўным |
афіцыйна-дзяржаўнымі |
| М. |
афіцыйна-дзяржаўным |
афіцыйна-дзяржаўнай |
афіцыйна-дзяржаўным |
афіцыйна-дзяржаўных |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
царкоўна-дзяржаўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
царкоўна-дзяржаўны |
царкоўна-дзяржаўная |
царкоўна-дзяржаўнае |
царкоўна-дзяржаўныя |
| Р. |
царкоўна-дзяржаўнага |
царкоўна-дзяржаўнай царкоўна-дзяржаўнае |
царкоўна-дзяржаўнага |
царкоўна-дзяржаўных |
| Д. |
царкоўна-дзяржаўнаму |
царкоўна-дзяржаўнай |
царкоўна-дзяржаўнаму |
царкоўна-дзяржаўным |
| В. |
царкоўна-дзяржаўны царкоўна-дзяржаўнага |
царкоўна-дзяржаўную |
царкоўна-дзяржаўнае |
царкоўна-дзяржаўныя |
| Т. |
царкоўна-дзяржаўным |
царкоўна-дзяржаўнай царкоўна-дзяржаўнаю |
царкоўна-дзяржаўным |
царкоўна-дзяржаўнымі |
| М. |
царкоўна-дзяржаўным |
царкоўна-дзяржаўнай |
царкоўна-дзяржаўным |
царкоўна-дзяржаўных |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
улада́нне, -я, н.
1. гл. уладаць.
2. мн. -і, -яў. Нерухомая маёмасць, зямельны ўчастак (таксама пра дзяржаўныя тэрыторыі).
Вялізныя ўладанні.
Каланіяльныя ўладанні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кааператы́ўна-дзяржа́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўны |
кааператы́ўна-дзяржа́ўная |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнае |
кааператы́ўна-дзяржа́ўныя |
| Р. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнага |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнай кааператы́ўна-дзяржа́ўнае |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнага |
кааператы́ўна-дзяржа́ўных |
| Д. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнаму |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнай |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнаму |
кааператы́ўна-дзяржа́ўным |
| В. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўны (неадуш.) кааператы́ўна-дзяржа́ўнага (адуш.) |
кааператы́ўна-дзяржа́ўную |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнае |
кааператы́ўна-дзяржа́ўныя (неадуш.) кааператы́ўна-дзяржа́ўных (адуш.) |
| Т. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўным |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнай кааператы́ўна-дзяржа́ўнаю |
кааператы́ўна-дзяржа́ўным |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнымі |
| М. |
кааператы́ўна-дзяржа́ўным |
кааператы́ўна-дзяржа́ўнай |
кааператы́ўна-дзяржа́ўным |
кааператы́ўна-дзяржа́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нацыяна́льна-дзяржа́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўны |
нацыяна́льна-дзяржа́ўная |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнае |
нацыяна́льна-дзяржа́ўныя |
| Р. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнага |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнай нацыяна́льна-дзяржа́ўнае |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнага |
нацыяна́льна-дзяржа́ўных |
| Д. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнаму |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнай |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнаму |
нацыяна́льна-дзяржа́ўным |
| В. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўны (неадуш.) нацыяна́льна-дзяржа́ўнага (адуш.) |
нацыяна́льна-дзяржа́ўную |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнае |
нацыяна́льна-дзяржа́ўныя (неадуш.) нацыяна́льна-дзяржа́ўных (адуш.) |
| Т. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўным |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнай нацыяна́льна-дзяржа́ўнаю |
нацыяна́льна-дзяржа́ўным |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнымі |
| М. |
нацыяна́льна-дзяржа́ўным |
нацыяна́льна-дзяржа́ўнай |
нацыяна́льна-дзяржа́ўным |
нацыяна́льна-дзяржа́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
парты́йна-дзяржа́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парты́йна-дзяржа́ўны |
парты́йна-дзяржа́ўная |
парты́йна-дзяржа́ўнае |
парты́йна-дзяржа́ўныя |
| Р. |
парты́йна-дзяржа́ўнага |
парты́йна-дзяржа́ўнай парты́йна-дзяржа́ўнае |
парты́йна-дзяржа́ўнага |
парты́йна-дзяржа́ўных |
| Д. |
парты́йна-дзяржа́ўнаму |
парты́йна-дзяржа́ўнай |
парты́йна-дзяржа́ўнаму |
парты́йна-дзяржа́ўным |
| В. |
парты́йна-дзяржа́ўны (неадуш.) парты́йна-дзяржа́ўнага (адуш.) |
парты́йна-дзяржа́ўную |
парты́йна-дзяржа́ўнае |
парты́йна-дзяржа́ўныя (неадуш.) парты́йна-дзяржа́ўных (адуш.) |
| Т. |
парты́йна-дзяржа́ўным |
парты́йна-дзяржа́ўнай парты́йна-дзяржа́ўнаю |
парты́йна-дзяржа́ўным |
парты́йна-дзяржа́ўнымі |
| М. |
парты́йна-дзяржа́ўным |
парты́йна-дзяржа́ўнай |
парты́йна-дзяржа́ўным |
парты́йна-дзяржа́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
устано́ва, -ы, мн. -ы, -но́ў, ж.
Арганізацыя, якая кіруе пэўнай галіной работы, занятая адпаведнай дзейнасцю.
Дзяржаўныя ўстановы.
Навуковая ў.
Дзіцячыя ўстановы (дзіцячыя яслі, сады, бальніцы і пад.).
○
Навучальная ўстанова — агульная назва школ, тэхнікумаў і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)