дзе́йны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзе́йны |
дзе́йная |
дзе́йнае |
дзе́йныя |
| Р. |
дзе́йнага |
дзе́йнай
дзе́йнае |
дзе́йнага |
дзе́йных |
| Д. |
дзе́йнаму |
дзе́йнай |
дзе́йнаму |
дзе́йным |
| В. |
дзе́йны (неадуш.)
дзе́йнага (адуш.) |
дзе́йную |
дзе́йнае |
дзе́йныя (неадуш.)
дзе́йных (адуш.) |
| Т. |
дзе́йным |
дзе́йнай
дзе́йнаю |
дзе́йным |
дзе́йнымі |
| М. |
дзе́йным |
дзе́йнай |
дзе́йным |
дзе́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
де́йствующий
1. прич. які́ (што) дзе́йнічае; які́ (што) уздзе́йнічае; які́ (што) працу́е; які́ (што) ро́біць; які́ (што) слу́жыць; см. де́йствовать;
2. прил., в разн. знач. дзе́ючы; дзе́йны;
де́йствующее законода́тельство дзе́ючае заканада́ўства;
де́йствующая а́рмия дзе́ючая а́рмія;
де́йствующие ли́ца дзе́ючыя (дзе́йныя) асо́бы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)